Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Piszu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 września 2025 r.

Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Anna Gajewska

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agnieszka Zuzga

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2025 roku

sprawy z powództwa Gminy P.

przeciwko P. S., M. S.

o odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego

o r z e k a:

I.  Zasądza od pozwanych P. S., M. S. in solidum na rzecz powoda Gminy P. kwotę 2 411,09 zł (dwa tysiące czterysta jedenaście złotych 09/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 12.05.2025 r. do dnia zapłaty, z tym ustaleniem, że zapłata jednego z pozwanych zwalnia drugiego pozwanego z obowiązku zapłaty.

II.  Przyznaje kuratorowi E. B. ustanowionemu dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych P. S., M. S. wynagrodzenie w kwocie 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych), które należy wypłacić z zaliczki uiszczonej w sprawie.

III.  Zasądza od pozwanych P. S., M. S. in solidum na rzecz powoda Gminy P. kwotę 560 zł (pięćset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, z tym ustaleniem, że zapłata jednego z pozwanych zwalnia drugiego pozwanego z obowiązku zapłaty.

sędzia Anna Gajewska

Sygn. akt I C 259/25

UZASADNIENIE

Gmina P. wystąpiła z powództwem przeciwko P. S. oraz M. S. o zapłatę kwoty 2 411,09 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu powódka podała, że główną najemczynią lokalu należącego do zasobów mieszkaniowych Gminy P. położonego w P. przy ul. (...) była G. S., która zmarła 24 kwietnia 2021 roku. W dniu 24 września 2021 roku P. S. i M. S. zwrócili się z prośbą o przeprowadzenie ekspertyzy co do czasu przebywania ich w lokalu przy ulicy (...) w P. w celu wstąpienia w stosunek najmu po zmarłej. W odpowiedzi na pismo Urząd Miejski poinformował, że brak jest osób mogących wstąpić w stosunek najmu po zmarłej.

Pozwani zostali wezwani do wydania lokalu, lecz nie zdali lokalu w określonym terminie. Pozwani do 23 października zajmowali lokal bezprawnie.

Kwota dochodzona pozwem obejmuje zaległości za okres od 1 listopada 2023 roku do 23 października 2024 roku, w tym za bezumowne korzystanie z lokalu w kwocie 983,61 złotych, gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwocie 408 złotych, a także odszkodowanie uzupełniającego w wysokości 1 019,48 złotych.

Zarządzeniem z 10 czerwca 2025 roku Sąd ustanowił dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych P. S. i M. S. kuratora.

Kurator dla nieznanych z miejsca pobytu w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości.

W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew kurator wskazała, że pozwani faktycznie nie zamieszkiwali w lokalu mieszkalnym przy ul. (...) w P. od wielu lat. Podała, że z protokołu sporządzonego przez Komornika Sądowego – M. M. w miejscu dokonania czynności 23 października 2024 roku w sprawie egzekucyjnej przeciwko pozwanym, potwierdzono, że sporny lokal był pusty, opuszczony, bez jakichkolwiek ruchomości.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 31 stycznia 1991 roku G. S. oraz (...) w P. zawarli umowę najmu lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) w P.. G. S. zmarła 24 kwietnia 2021 roku.

Pismem z 9 września 2021 roku stwierdzono brak osób mogących wstąpić w stosunek najmu po śmierci G. S..

P. i M. S. zwrócili się do Gminy P. o przeprowadzenie ekspertyzy co do czasu przebywania w lokalu przy ulicy (...) w P. w celu wstąpienia w stosunek najmu po zmarłej.

Pismem z 8 października 2021 roku Gmina P. poinformowała P. i M. S. o ustaleniu, że brak jest osób mogących wstąpić w stosunek najmu lokalu po śmierci głównego najemcy G. S..

(dowód: odpis skrócony aktu zgonu k. 16, umowa najmu k. 17-18v, pismo z 9.09.2021r., pismo k. 20, pismo z 8.10.2021r. k. 21)

Sąd Rejonowy w Piszu wyrokiem w sprawie sygn. akt I C 50/22 z 26 października 2022 roku nakazał P. S. i M. S. aby opróżnili i wydani Gminie P. lokal mieszkalny nr (...) położony w P. przy ulicy (...) wraz z pomieszczeniami do niego przynależnymi.

(dowód: kopia wyroku z 26.10.2022r. Sądu Rejonowego w Piszu sygn. akt I C 50/22 k. 15)

W dniu 23 października 2024 roku Komornik Sądowy przy sądzie Rejonowym w Piszu M. M. przybył na miejsce czynności tj. lokal nr (...) w bloku przy ulicy (...), celem dokonania czynności – przymusowego opróżnienia lokalu mieszkalnego i wydania go wierzycielowi. Lokal otworzono za pomocą klucza, będącego w posiadaniu właściciela lokalu. Lokal zastano pusty, opuszczony, bez jakichkolwiek ruchomości.

(dowód: kopia protokołu k. 13)

Pismem z 7 czerwca 2024 roku Gmina P. wezwała spadkobierców po G. S. do zapłaty. Pismem z 7 sierpnia 2024 roku Gmina P. wezwała spadkobierców po G. S. do zapłaty.

(dowód: wezwane do zapłaty k. 14, wezwanie do zapłaty k. 22)

Na obecne zadłużenie P. S. i M. S. składa się kwota 983,61 złotych za bezumowne korzystanie z lokalu w wysokości czynszu, kwota 408 złotych za gospodarowanie odpadami komunalnymi, oraz kwota 1 019,48 złotych tytułem odszkodowania uzupełniającego za media.

(dowód: karta kontowa k. 5-7, informacja o opłatach za lokal k. 8-12)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.

Kwestię odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego regulują przepisy art. 18 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 725). Osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie (ust. 1). Z zastrzeżeniem ust. 3, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od lokatora odszkodowania uzupełniającego (ust. 2).

Pozwani bezumownie korzystali z przedmiotowego lokalu, w tym sensie, że mieli do niego klucze i pomimo, że faktycznie w spornym okresie zamieszkiwali w innym miejscu to jednak nie wydali wcześniej tego lokalu powodowej Gminie, zachowując w tym czasie możliwość korzystania z niego w nieograniczonym zakresie. W tej sytuacji, zgodnie z powołanymi przepisami, jako osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego, obowiązani byli do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie, odpowiadające wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Strona powodowa naliczała pozwanej z tego tytułu co miesiąc odszkodowanie w wysokości 84 złote, a w październiku 2024 roku 59,91 złotych (23 października 2024 roku nastąpiło opróżnienie lokalu, którego każdorazowa płatność powinna przypadać na koniec danego miesiąca z dołu, zgodnie z brzmieniem powołanego art. 18 ust. 1 OchrLokU (por. wyrok SA w Warszawie z dnia 13.05.2014r., I ACa 1341/13).

Powódka przedłożyła zestawienia należności z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu, z których wynikała wysokość opłat, do których uiszczania zobowiązani byli pozwani. Nadto przedstawił wyliczenie dotyczące opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz za media, które to opłaty stanowią odszkodowanie uzupełniające zgodnie z art. 18 ust. 2 zd. 2 OchLokU.

Zdaniem Sądu powódka zatem okresie wykazała, jaka jest wysokość zadłużenia pozwanych za bezumowne korzystanie z lokalu względem Gminy P.. Również wysokość naliczonej pozwanym stawki odszkodowania jako zgodna z prawem miejscowym, nie budziła wątpliwości Sądu.

Mając na uwadze powyższe w pkt I wyroku Sąd zasądził od pozwanych P. S. i i M. S. in solidum na rzecz powódki Gminy P. kwotę 2 411,09 zł obejmującą należności, z tytułu odszkodowania i odszkodowania uzupełniającego ( art. 18 ust. 1 i 2 OchrLokU).

Na podstawie § 1 ust. 1 oraz ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. poz. 536). w zw. z § 2 pkt 3) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.), Sąd przyznał kuratorowi E. B. wynagrodzenie w kwocie 360 złotych.

Mając na uwadze wynik procesu Sąd, w oparciu o przepisy art. 98 k.p.c., zasądził od pozwanych na rzecz powoda kwotę 560 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 200 złotych tytułem zwrotu opłaty sądowej od pozwu i kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów poniesionych na wynagrodzenie kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu.

sędzia Anna Gajewska