Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Piszu

UZASADNIENIE

M. U. w dniu 25 marca 2025 roku wniósł o obniżenie alimentów zasądzonych od niego wyrokiem z dnia 14 czerwca 2024 roku w sprawie o sygnaturze akt III RC 142/23 na rzecz syna B. U. i córki Z. U. z kwoty po 1000 zł miesięcznie na każde dziecko do kwoty po 500 zł miesięcznie na każde dziecko.

W uzasadnieniu swojego żądania powód wskazał, że po wydaniu wyroku jego sytuacja życiowa i finansowa uległa zmianie. Jak podał, uzależnił się od środków psychoaktywnych, co doprowadziło go do konieczności podjęcia leczenia w zamkniętym ośrodku (...) w Z.. Z tego względu nie był w stanie podejmować pracy zarobkowej i uzyskiwać dochodów, co skutkowało brakiem możliwości regulowania obowiązku alimentacyjnego wobec dzieci. W rezultacie wypłatę świadczeń na rzecz małoletnich przejął Fundusz Alimentacyjny. Powód podkreślił, że był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. jako osoba bezrobotna, nie posiadał prawa do zasiłku oraz korzystał z pomocy Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w T.. Dodatkowo wskazał, że poza brakiem dochodów obciążają go zobowiązania finansowe, w tym kredyty zaciągnięte wspólnie z byłą żoną w czasie trwania małżeństwa. Powód wskazał także, że w okresie, gdy przebywał na terapii w ośrodku, jego była żona wystąpiła z powództwem o podwyższenie alimentów do kwoty 1000 zł na każde dziecko, mając wiedzę o jego aktualnej sytuacji życiowej i finansowej. Według powoda wysokość alimentów przekracza jego możliwości finansowe zarówno w zakresie regulowania bieżących świadczeń, jak i spłaty zadłużenia wobec Funduszu Alimentacyjnego oraz komornika. Powód podniósł również, że w odpisie wyroku, który otrzymał od komornika nie znajduje się uzasadnienie wskazujące podstawy podwyższenia alimentów. W związku z tym wniósł, aby obniżenie alimentów objęło także okres od dnia wydania poprzedniego wyroku do chwili obecnej, wskazując że wysokość alimentów została ustalona na podstawie niepełnych lub nieprawdziwych informacji dotyczących jego sytuacji.

W odpowiedzi na pozew J. U., działająca jako przedstawicielka ustawowa małoletnich pozwanych, wniosła o oddalenie powództwa w całości.

W uzasadnieniu swojego stanowiska podniosła, że powód wniósł o obniżenie alimentów po niespełna ośmiu miesiącach od wydania poprzedniego orzeczenia, nie wykazując, aby w tym czasie zaszła po jego stronie jakakolwiek zmiana sytuacji uzasadniająca takie żądanie. Pozwana wskazała, że powód od dłuższego czasu nie realizuje obowiązku alimentacyjnego albo wywiązuje się z niego jedynie częściowo, co skutkowało koniecznością wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Podniosła, że z informacji komornika sądowego wynika, że wysokość zadłużenia powoda z tytułu alimentów wynosi 48 455,69 zł. Podkreśliła, że w dniu 16 lutego 2024 roku powód darował swój udział, wynoszący ½ części w nieruchomości, która do niego należała, na rzecz siostry D. U., co uniemożliwiło skuteczną egzekucję świadczeń alimentacyjnych na rzecz dzieci. W związku z tą czynnością została zmuszona wnieść pozew o uznanie darowizny za bezskuteczną wobec małoletnich pozwanych – sprawa toczyła się przed Sądem Rejonowym w Łomży pod sygnaturą akt I C 515/24. Oświadczyła, że cały ciężar wychowania i utrzymania dzieci spoczywa wyłącznie na niej, ponieważ powód, mimo zakończenia terapii odwykowej, nie podjął żadnej legalnej pracy, mimo że jest osobą młodą, zdrową i w pełni zdolną do pracy. Według pozwanej powód dorabia jedynie „na czarno”, jednak nie przekazuje na rzecz dzieci żadnych środków. Nie uczestniczy w ich wychowaniu i nie pokrywa żadnych dodatkowych wydatków.

Szczegółowo przedstawiła miesięczne wydatki ponoszone na utrzymanie dzieci oraz funkcjonowanie gospodarstwa domowego, wśród których znajdują się m.in.: opłaty związane z zapewnieniem mieszkania dzielone na 3 osoby: stancja – 1820 zł, energia elektryczna – 206 zł, gaz – ok. 124 zł, TV-P. – 157 zł, co daje łącznie 2307 zł miesięcznie, ok. 769 zł na 1 osobę; wyżywienie, w tym słodycze i owoce - 900 zł miesięczne na jedno dziecko; obiady szkolne - ok. 143,50 zł miesięcznie za dziecko; ubranie - ok. 3500 zł rocznie na dziecko, czyli ok. 300 zł miesięcznie; ręczniki, pościele, szlafroki – 200 zł rocznie na dziecko; leczenie, leki, wizyty u specjalistów – 750 zł rocznie; witaminy – 100 zł miesięcznie; telefon – 30 zł miesięcznie na dziecko; składki szkolne: rada rodziców – 40 zł rocznie, ubezpieczenie – 82 zł rocznie, wyjazd na wycieczki szkolne – ok. 700 zł rocznie, składki (Dzień Nauczyciela, Dzień Dziecka, święta, Dzień Chłopaka, Dzień Kobiet, Wigilia, paczki choinkowe, zabawa karnawałowa i andrzejkowa, ksero, prezenty, filharmonia, teatrzyki) – ok. 300 zł na dziecko rocznie; wyprawka szkolna (plecaki, piórniki z wyposażeniem, kredki, bloki, flamastry, plastelina, nożyczki, kleje, wycinanki, teczki, bibuła, mulina, wyszywanki itp.) – 1000 zł na dziecko; wakacje – ok. 1000 zł rocznie na dziecko; chemia i środki czystości – 300 zł miesięcznie; spłata raty pożyczki – 859 zł miesięcznie (pożyczka zaciągnięta w grudniu 2019 r.); lekcje basenu – 20 zł miesięcznie; trening piłki nożnej (syn) – 100 zł; lekcja śpiewu (córka) – 100 zł; fryzjer dla dzieci – 35 zł miesięcznie; wyjścia na urodziny koleżanek i kolegów: syn – ok. 200 zł rocznie, córka – ok. 600 zł rocznie; imprezy urodzinowe własne – 700 zł rocznie na dziecko; rozrywki (książki, kino, basen, kryty plac zabaw, trampoliny, lodowisko, cyrk, wesołe miasteczko, kręgle, pizza) – 1000 zł rocznie na dziecko; ubezpieczenie na życie ustawowej przedstawicielki małoletnich – 132 zł miesięcznie; paliwo – 500 zł; koszty utrzymania auta (ubezpieczenie, naprawy itp.) - ok. 3000 zł rocznie, czyli ok. 250 zł miesięcznie.

Wskazała, że łączny, średniomiesięczny koszt utrzymania każdego z dzieci wynosi około 3000 zł. Przedstawicielka ustawowa małoletnich pozwanych podkreśliła, że dzieci są w wieku intensywnego wzrostu, co powoduje konieczność częstej wymiany odzieży oraz zapewnienia im odpowiedniej diety. Podkreśliła również, że ceny podstawowych produktów i usług w ostatnich miesiącach znacząco wzrosły, co przekłada się na zwiększone wydatki na utrzymanie dzieci. W ocenie matki małoletnich pozwanych nie zachodzi żadna istotna zmiana stosunków uzasadniająca obniżenie alimentów, a dotychczasowa wysokość świadczenia w dalszym ciągu pozostaje adekwatna do rzeczywistych potrzeb dzieci i możliwości powoda.

Sąd ustalił, co następuje:

B. U., urodzony (...) oraz Z. U., urodzona (...), pochodzą ze związku małżeńskiego M. U. i J. U. z domu Żyła. Rodzice uprawnionych są po rozwodzie.

( dowód: odpis skrócony aktu urodzenia B. U. k. 7; odpis skrócony aktu urodzenia Z. U. k. 8 akt Sądu Rejonowego w Piszu III RC 142/23)

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 9 marca 2021 roku w sprawie VI RC 418/20 zasądzono od pozwanego M. U. na rzecz małoletnich powodów: B. U. i Z. U. alimenty w kwocie po 500 złotych miesięcznie – łącznie 1000 złotych miesięcznie, płatne do rąk matki dzieci J. U. do 10 dnia każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia płatności którejkolwiek raty.

( dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie VI Wydziału Cywilnego Rodzinnego z dnia 9 marca 2021 roku k. 188 – 188v akt Sądu Okręgowego w Olsztynie sygn. akt VI RC 418/20)

Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 14 czerwca 2022 roku w sprawie I ACa 449/21 zmieniono punkt 4. wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 9 marca 2021 roku w sprawie VI RC 418/20 o tyle, że w miejsce alimentów na rzecz małoletnich B. U. i Z. U. w kwotach po 500 złotych miesięcznie na rzecz każdego z nich, łącznie 1000 złotych miesięcznie, zasądzono alimenty w kwotach po 700 złotych miesięcznie na rzecz każdego z nich, łącznie 1400 złotych miesięcznie.

( dowód: wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 14 czerwca 2022 roku k. 274 akt Sądu Okręgowego w Olsztynie sygn. akt VI RC 418/20)

W dacie wydania wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 9 marca 2021 roku B. U. miał 7 lat, natomiast Z. U. 6 lat. W chwili wydania wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 14 czerwca 2022 roku B. U. miał 9 lat, a Z. U. 7 lat.

M. U. pracował w Niemczech. Otrzymywał wynagrodzenie w kwocie 6 800 zł – 7 400 zł miesięcznie. W związku z sytuacją epidemiczną nie miał możliwości dalszego świadczenia pracy w Niemczech. Ostatnie wynagrodzenie otrzymał w lutym 2021 r. Poszukiwał pracy w kraju. Mieszkał w domu swojej siostry. Posiadał 3,5 hektara ziemi, którą uprawiała jego siostra. Był ubezpieczony w KRUS-ie, składki opłacała mu jego siostra. Miesięczne stałe zobowiązania M. U. obejmowały – spłatę kredytu (1200 zł), karty kredytowej (900 zł), opłatę za telefon (200 zł).

J. U. wraz z dziećmi zamieszkiwała w wynajmowanym mieszkaniu w P.. Ponosiła z tego tytułu koszt w wysokości 1 050 zł miesięcznie. Do dnia 28 lutego 2021 r. pracowała. Otrzymywała wynagrodzenie w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz dodatek za funkcję skarbnika w kwocie 200 zł brutto miesięcznie. Otrzymywała świadczenie wychowawcze z rządowego programu „500+” na dwoje dzieci. Uzyskała również kwotę 300 zł ze świadczenia „Dobry start” na małoletniego B.. W marcu 2020 r. zaciągnęła pożyczkę, której miesięczna rata wynosiła 200 zł. Zaciągnęła również kredyt na remont mieszkania, którego rata wynosiła 760 zł miesięcznie.

( dowód: ustalenia zawarte w uzasadnieniu pkt 4. wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 9 marca 2021 sygn. akt VI RC 418/20 k. 194v – 195 akt sądowych Sądu Okręgowego w Olsztynie sygn. akt VI RC 418/20)

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 14 czerwca 2024 roku w sprawie III RC 142/23 alimenty, zasądzone wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 9 marca 2021 roku w sprawie VI RC 418/20, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 14 czerwca 2022 roku w sprawie I ACa 449/21, od M. U. na rzecz małoletnich powodów B. U. i Z. U. w kwocie po 700 złotych miesięcznie na każdego z nich, z dniem 14 czerwca 2024 roku podwyższono do kwoty po 1000 złotych miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich powodów, łącznie do kwoty po 2000 złotych, płatnej z góry do dnia 10 każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku zwłoki w terminie płatności którejkolwiek z rat, do rąk przedstawicielki ustawowej małoletnich powodów J. U..

( dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Piszu III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich z dnia 14 czerwca 2024 roku k. 156 – 156v akt Sądu Rejonowego w Piszu o sygn. akt III RC 142/23)

M. U. w chwili orzekania w sprawie III RC 142/23 miał 36 lat. Po rozwodzie nie zawarł ponownie małżeństwa i nie był w żadnym związku. Posiadał wykształcenie gimnazjalne. Pracował w różnych zawodach, głównie jako pracownik budowlany i na gospodarstwie rolnym. Po rozwodzie podejmował pracę za granicą – w Szwecji, Niemczech i Holandii. W latach 2022 – 2023 był zatrudniony w Holandii w charakterze pracownika zajmującego się zielenią miejską, gdzie osiągał dochód w wysokości 6000 zł miesięcznie. Ze środków tych spłacał kredyty oraz alimenty, które nie były opłacane w pełnej wysokości. Do komornika przekazywał kwotę 1000 zł miesięcznie, z czego potrącane były koszty egzekucji. Pozostawał zadłużony na kwotę około 60 000 zł z tytułu kredytów zaciągniętych w czasie trwania małżeństwa, przeznaczonych m.in. na zakup samochodu i wynajem stancji. Spłacał raty kredytu w wysokości 1000 zł w (...) Bank (...) oraz 500 zł w Banku (...).

Od dnia 11 września 2023 roku przebywał w ośrodku (...) w miejscowości Z.. W przeszłości leczył się na depresję. Nie cierpiał na inne przewlekłe choroby.

Na dzień 21 września 2023 roku wysokość zaległości alimentacyjnych M. U. wynosiła 26 293,34 zł wraz z odsetkami w kwocie 2 409,22 zł.

W dniu 16 lutego 2024 roku M. U. przeniósł w drodze darowizny na rzecz swojej siostry D. U. udział wynoszący ½ części nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu, położonej w miejscowości Ł., gmina T., powiat (...), województwo (...) o powierzchni 7,1319 ha. Wartość przedmiotowej darowizny obdarowana określiła na kwotę 150 000 zł jako jej wartość rynkową.

W chwili wydania wyroku w sprawie III RC 142/23 B. U. miał 11 lat, zaś Z. U. 9 lat. Oboje uczęszczali do Szkoły Podstawowej nr (...) w P.. B. U. uczęszczał wówczas do klasy IV, natomiast Z. U. do klasy III. Dzieci korzystały z obiadów szkolnych (około 300 zł za dwoje dzieci), uczęszczały raz w tygodniu na basen oraz regularnie brały udział w wycieczkach szkolnych (do 180 zł za wyjazd), a także korzystały z produktów wspomagających dietę oraz preparatów witaminowych.

Rodzina mieszkała w wynajmowanym mieszkaniu o miesięcznym koszcie z opłatami w łącznej wysokości 2200 zł, a wcześniejsze mieszkanie o mniejszym metrażu kosztowało 1500 zł miesięcznie. Każde z dzieci posiadało własny pokój. W rodzinie użytkowany był samochód osobowy marki V. (...) z 2007 roku.

J. U. miała wówczas 32 lata. Była związana z partnerem, jednak oboje prowadzili oddzielne gospodarstwa domowe i nie zamieszkiwali wspólnie. Z zawodu była technikiem organizacji usług gastronomicznych. Pracowała jako specjalista ds. zamówień publicznych w dziale dezynfekcji w firmie (...). Uzyskiwała wynagrodzenie w wysokości 3500 zł netto. Nie otrzymywała premii ani dodatków. Pobierała świadczenie 800+ na dzieci oraz jednorazowo po 300 zł na wyprawkę szkolną. Samodzielnie spłacała pożyczkę zaciągniętą w trakcie trwania małżeństwa w wysokości 780 zł miesięcznie z okresem spłaty, który miał trwać przez 3,5 roku. Na własne potrzeby przeznaczała około 1000 zł miesięcznie.

( dowody: zaświadczenie o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych k. 11 – 11v; informacja o stanie zadłużenia z dnia 21 września 2023 roku k. 12 – 12v; umowa o pracę nr (...) k. 13 – 13v; umowa najmu lokalu mieszkalnego k. 14 – 14v; polisa k. 15; wyciągi z karty kredytowej, faktury, paragony, potwierdzenia transakcji k. 16 – 73; zaświadczenie z systemu PESEL-SAD k. 79 – 79v; postanowienie komornika k. 98 – 98v; informacja z (...) k. 107; zaświadczenie z systemu PESEL-SAD k. 108 – 109v; pismo z Komendy Powiatowej Policji w K. k. 113 i k. 118; zaświadczenie ze Stowarzyszenia (...) k. 121; zeznania J. U. e-protokół z dnia 17 kwietnia 2024 roku [00:06:48 - 00:13:17]; pismo z (...) w K. k. 136; pismo z (...) w Ł. k. 138; informacja o udostępnieniu danych ze zbioru danych osobowych z Urzędu Skarbowego w K. k. 140 – 140v; zeznania J. U. e-protokół z dnia 23 maja 2024 roku [00:07:22 – 00:33:39] k. 142v – 143; zeznania M. U. e-protokół z dnia 23 maja 2024 roku [00:35:27 – 00:59:15] k. 143 – 144; zaświadczenie o umowie kredytu k. 146; zaświadczenie z (...) Banku (...) S.A. k. 147; akt notarialny k. 148 – 150; e-protokół skrócony z dnia 12 czerwca 2024 roku k. 152 – 152v akt sądowych Sądu Rejonowego w Piszu sygn. akt III RC 142/23)

M. U. ma 37 lat. Posiada wykształcenie gimnazjalne i nie posiada wyuczonego zawodu. W dniu 23 grudnia 2024 roku został uznany za osobę bezrobotną i odmówiono mu przyznania prawa do zasiłku. W 2024 roku nie uzyskał dochodu podlegającego opodatkowaniu. W okresie od 1 lutego 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. miał przyznany zasiłek okresowy z tytułu bezrobocia w wysokości 505 zł miesięcznie. Od dnia 1 lipca 2025 roku jest zatrudniony w Starostwie Powiatowym w K. jako pracownik gospodarczy na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy, za wynagrodzeniem 4000 zł netto miesięcznie (4700 zł brutto). Na konto powoda wpływają także rozliczenia podatkowe z Holandii, które mają wynieść łącznie około 5000 zł.

M. U. leczył się odwykowo z powodu uzależnienia od alkoholu i narkotyków w ośrodku (...) w Z., gdzie przebywał przez okres 14 miesięcy. W dniu 14 listopada 2024 roku opuścił ośrodek. Jego stan zdrowia jest dobry.

Obecnie zamieszkuje w domu rodzinnym wraz z siostrą i szwagrem, w nieruchomości odziedziczonej po rodzicach, której stan prawny nie został dotychczas uregulowany. Nie posiada własnego samochodu. Jego miesięczne wydatki obejmują opłaty za własny telefon oraz telefony dzieci w łącznej kwocie 210 zł.

M. U. posiada zadłużenie w dwóch bankach, wynikające z pożyczek zaciągniętych w trakcie małżeństwa na zakup samochodu i potrzeby rodziny. Jego zadłużenie wobec Funduszu Alimentacyjnego wynosi około 70 000 zł.

Wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Łomży I Wydziału Cywilnego w sprawie I C 515/24 z dnia 29 maja 2025 roku uznano za bezskuteczną w stosunku do wierzycieli B. U. i Z. U. umowę darowizny zawartą 16 lutego 2024 roku w Kancelarii Notarialnej w K. przed Notariuszem E. S. Rep. A. 526/2024 przenoszącą udział ½ części nieruchomości w postaci działki nr (...) o powierzchni 7, 1319 ha położonej we wsi Ł., gm. T., zwartą pomiędzy M. U. a D. U..

Małoletni B. U. w chwili obecnej ma 12 lat i ukończył klasę V szkoły podstawowej, natomiast małoletnia Z. U. ma 10 lat i ukończyła klasę IV szkoły podstawowej. Oboje są zdrowi. B. uczęszcza na zajęcia piłki nożnej do KS MAZUR P., co wiąże się z opłatą w wysokości 100 zł miesięcznie, zaś Z. korzysta z lekcji śpiewu, których koszt wynosi 100 zł miesięcznie. Średni koszt utrzymania dzieci wynosi około 4000 zł miesięcznie.

J. U. ma 33 lata. Z zawodu jest technikiem organizacji usług gastronomicznych. Pozostaje w związku z partnerem, przy czym nie zamieszkuje ani nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego. Jest zatrudniona w firmie (...) jako specjalistka ds. zamówień publicznych w dziale dezynfekcji, uzyskując wynagrodzenie 4500 zł netto miesięcznie (łącznie z premią). Nie posiada innych źródeł dochodu. Z majątku posiada samochód marki V. (...) z 2007 roku. Od dwóch lat wynajmuje mieszkanie, za które miesięcznie płaci 1820 zł, ponosząc dodatkowo opłaty za prąd – ok. 200 zł i gaz – 150 zł. Spłaca kredyt zaciągnięty w 2019 r. w trakcie małżeństwa – rata kredytu wynosi 880 zł miesięcznie.

Przedstawicielka ustawowa otrzymuje świadczenie 800+ oraz wyprawkę szkolną, a także korzysta z pomocy finansowej swojej matki. Na każde z dzieci – Z. U. i B. U. przyznane zostało świadczenie z Funduszu Alimentacyjnego w wysokości po 565,83 zł miesięcznie na okres od 1 grudnia 2024 r. do 30 września 2025 r. W okresie od marca do grudnia 2024 r. nie otrzymywała żadnych świadczeń alimentacyjnych.

(dowody: karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 6 – 6v; decyzja wydana przez Powiatowy Urząd Pracy w K. k. 7; zaświadczenie z Urzędu Skarbowego w K. k. 8v; informacja z Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w P. z dnia 19 grudnia 2024 r. k. 9; doręczenie k. 15; oświadczenie k. 16 – 19, k. 138 – 139v; zaświadczenia z systemu PESEL-SAD k. 34 – 35v; akt notarialny k. 44 – 46; informacja o stanie zadłużenia k. 47 – 47v; umowa o pracę nr (...) k. 48 – 48v; potwierdzenia transakcji, paragony k. 49 – 93v; historie rachunku k. 98 – 101, k. 117 - 120; decyzja k. 102, k. 129; zaświadczenie z Urzędu Skarbowego w K. k. 103, k. 115; decyzja z Powiatowego Urzędu Pracy w K. k. 104, k. 116, k. 130; zeznania M. U. e-protokół z dnia 11 czerwca 2025 r. [00:01:40 – 00:06:45] k. 127; wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Łomży I Wydział Cywilny z dnia 29 maja 2025 r. sygn. akt I C 515/24 k. 140; zeznania M. U. e-protokół z dnia 4 sierpnia 2025 roku [00:05:13] k. 141; zeznania M. U. e-protokół z dnia 4 sierpnia 2025 roku [00:10:51 – 00:33:46]; zeznania J. U. [00:35:16 – 00:52:43] akt sądowych III RC 31/25)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów, a w szczególności zeznań stron, a także dokumentów złożonych przez strony oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy Sądu Okręgowego w Olsztynie VI RC 418/20 oraz aktach sprawy Sądu Rejonowego w Piszu III RC 142/23. Sąd dał wiarę dowodom z zeznań stron w zakresie wyżej opisanym, a także wiarę dowodom z dokumentów urzędowych.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 138 kro, w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego, w tym podwyższenia, obniżenia lub uchylenia alimentów.

Rozstrzygnięcie oparte na podstawie tego przepisu wymaga dokonania porównania stanu faktycznego istniejącego w dacie uprawomocnienia się wyroku zasądzającego alimenty ze stanem istniejącym w chwili orzekania o ich zmianie. Dopiero ustalenie, że zaszła istotna zmiana stosunków, może stanowić podstawę do ingerencji Sądu w uprzednio wydane orzeczenie alimentacyjne.

Sąd porównał sytuację stron z daty poprzednich orzeczeń alimentacyjnych ze stanem istniejącym w chwili obecnej, w szczególności na podstawie akt sprawy Sądu Okręgowego w Olsztynie sygn. akt VI RC 418/20 oraz akt sprawy Sądu Rejonowego w Piszu sygn. akt III RC 142/23. Dokonując wnikliwej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd uwzględnił zarówno aktualne możliwości zarobkowe powoda, jak i potrzeby małoletnich uprawnionych: B. U. i Z. U. oraz sytuację majątkową i zawodową obojga rodziców.

Z przeprowadzonych dowodów wynika, że obecnie sytuacja powoda nie tylko nie uległa pogorszeniu w stopniu uzasadniającym żądanie obniżenia alimentów, lecz przeciwnie, uległa stabilizacji. Powód zakończył leczenie odwykowe w ośrodku (...) w Z. w dniu 14 listopada 2024 roku, podjął zatrudnienie od dnia 1 lipca 2025 roku w Starostwie Powiatowym w K. w pełnym wymiarze etatu i osiąga regularny dochód w wysokości 4000 zł netto, który pozwala mu na realizację obowiązku alimentacyjnego w wysokości orzeczonej w wyroku Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 14 czerwca 2024 roku sygn. akt III RC 142/23.

Powód nie zgłasza obecnie problemów zdrowotnych, które ograniczałyby jego aktywność zawodową, a jego sytuacja mieszkaniowa jest ustabilizowana, gdyż zamieszkuje w domu rodzinnym, nie ponosząc dodatkowych kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania. W dalszym ciągu przysługuje mu udział w nieruchomości rolnej, ponieważ dokonana przez niego darowizna na rzecz jego siostry D. U. została uznana za bezskuteczną wobec małoletnich wierzycieli alimentacyjnych na podstawie wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 29 maja 2025 roku sygn. akt I C 515/24. Należy wskazać, że wartość tego udziału w 2024 roku została wyceniona w akcie notarialnym na kwotę 150 000 zł, zatem powód ma majątek, który może spieniężyć i z uzyskanych środków realizować zobowiązania alimentacyjne zaległe i obecne.

Należy podkreślić, że zadłużenie powoda wynikające z niespłaconych kredytów czy zaległości alimentacyjnych wobec Funduszu Alimentacyjnego nie może stanowić samodzielnej podstawy do obniżenia alimentów. Są one bowiem konsekwencją zarówno wcześniejszego niewywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego, jak i decyzji finansowych podejmowanych jeszcze w okresie trwania małżeństwa. Interes dzieci oraz zabezpieczenie ich usprawiedliwionych potrzeb muszą mieć pierwszeństwo przed interesem osobistym zobowiązanego rodzica. Okoliczności te nie mogą być wykorzystywane jako argument przemawiający za ograniczeniem zakresu obowiązku alimentacyjnego.

Sąd stoi na stanowisku, że zasadnym jest, aby oboje rodzice w miarę swoich możliwości zarobkowych i majątkowych partycypowali w kosztach utrzymania i wychowania dzieci. Z materiału dowodowego wynika, że potrzeby małoletnich stale rosną i są związane nie tylko z codziennym utrzymaniem, ale także z edukacją, zajęciami dodatkowymi, opieką zdrowotną oraz zapewnieniem odpowiednich warunków rozwoju.

Kwota 500 złotych miesięcznie na każde dziecko pozostaje dalece niewystarczająca w stosunku do rzeczywistych kosztów utrzymania dzieci, a ograniczenie udziału powoda do tej kwoty skutkowałoby nadmiernym obciążeniem matki oraz byłoby sprzeczne z obowiązkiem ponoszenia przez oboje rodziców ciężarów związanych z utrzymaniem i wychowaniem dzieci.

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności, Sąd uznał, że po stronie powoda nie nastąpiła istotna zmiana stosunków rozumieniu art. 138 kro, która uzasadniałaby ingerencję w dotychczasową wysokość świadczeń alimentacyjnych, albowiem powód posiada realne możliwości zarobkowe i majątkowe pozwalające na realizację obowiązku alimentacyjnego w dotychczasowej wysokości.

O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 102 kpc, mając na uwadze szczególny charakter niniejszej sprawy, a także okoliczności związane z dotychczasową sytuacją życiową powoda, w tym jego niedawną terapię odwykową oraz trudności w powrocie na rynek pracy. W ocenie Sądu wskazane okoliczności uzasadniają odstąpienie od obciążania powoda kosztami sądowymi.